Gearchiveerd onder: Uncategorized
Den Vlaeminck en den Waal sliepen de afgelopen maanden op beide oren. Politiek viel er geen fluit te beleven (meestal een goed teken, maar nu niet) en de economie begon zich stilaan op gang te trekken. Op de koop toe wonnen de Rode Duivels tegen Oostenrijk én Azerbeidzjan! Viel er dan werkelijk niets meer te bediscussiëren? Toch wel!
De belangrijkste evenementen van de afgelopen maanden waren natuurlijk de twee zeges van onze nationale voetbalhelden. Het komt er nu op aan om die Turken op 3 juni een lesje te leren. In de aanloop naar deze wedstrijd was er maar één dominante gedachte in de hoofden van spelers en voetbalbondbobo’s: het stadion gaat vol met Turken zitten! Waarmee ze bedoelden: een paar Belgen die voor België supporteren (en die ‘Belgium’ scanderen omdat ‘Bel-gi-je’ o zo slecht klinkt) en ongeveer 40.000 Belgen die op papier Belg zijn, maar zich in een stadion (en erbuiten?) zich vooral Turk voelen. Kortom, een on-ge-loof-lijk probleem! Maar daar had onze voorheen ‘amateuristische’ voetbalbond natuurlijk iets op gevonden: zij die naar België – Azerbeidzjan waren geweest, kregen voorrang voor België – Turkije-tickets. Gevolg: stadion in een mum van tijd uitverkocht én er zitten alleen maar ‘echte Belgen’ in de vakken van de thuissupporters. Dat hebben we weer eens goed voor mekaar gekregen. Nu nog die wedstrijd winnen en dan die Turken een koekje van eigen deeg geven, door België claxonnerend te doorkruisen. Op Facebook geven er alvast 18.108 mensen aan dit op 3 juni te zullen gaan doen. Mijn aanwezigheid ontbreekt jammer genoeg: ten eerste bevind ik mij op dat moment in Montenegro. En daarnaast werkt de claxon van mijn Peugeot Fox niet zo goed meer.
Wat gebeurt er op 3 juni nog meer? Ik durf wedden dat we op die dag nog geen regering hebben. Verder valt er op 3 juni niets te beleven. Behalve opstaan aan de Baai van Kotor en zeggen: “Schit-te-ren-de baai, niet?”
Over de economie gaan we ditmaal kort zijn: die doet het niet slecht, maar ook niet bijzonder goed. Toch niet zo goed als Yves Leterme laat uitschijnen. Af en toe haalt hij een positieve regel uit een 50 bladzijden tellend rapport, dat verder vooral op de dringende nood aan lange termijn-hervormingen focust. Of zegt hij dat onze schuld minder is gestegen dan deze in de ons omringende landen. Waarmee hij uiteraard ‘vergeet’ te vermelden dat deze landen een historisch lagere schuld hadden, en dus een buffertje hadden aangelegd voor het geval dat. Maar kom, Yves is Yves en zal altijd Yves blijven. Dat moet ook Roger Lambrecht gedacht hebben toen hij onze premier ontving bij de galawedstrijd Lokeren – Standard. “Seg Yves, efkes iets anders; veur een sjchun prijsken ebbe kik nog wel wa zomerbanden liggen ze”. Waarop Yves uiteraard antwoordde dat hij “verantwoordelijkheid zal nemen”, en Roger dus met meer vragen dan antwoorden achterliet. Maar kom, we dwalen af.
Onze economie loopt op wieltjes. Af en toe werft er eens een bedrijf wat mensen aan, het begrotingstekort wordt ‘zonder pijn voor de mensen’ gestaag weggesnoeid en een of ander ratingbureau geeft ons nog wat respijt. Geheel terzijde wil ik trouwens opmerken dat ik werkelijk niet begrijp waarom die rating agencies nog serieus worden genomen. Wanneer Kadhafi zegt dat er geen opstand is in Libië, lachen we ons te pletter of denken we dat die man gek is; wanneer Standard & Poor’s een negatieve outlook aan een land geeft, moeten we daar ineens voor vrezen. Waren het niet dergelijke agencies die positieve ratings gaven aan absolute brolproducten? Een retorische vraag, als het ware.
Zo, voetbal hebben we gehad, economie ook. Qua levensbelangrijke zaken kan dat al tellen. Hoewel totaal onbelangrijk, moeten we misschien nog even de politieke actualiteit overlopen? Daarin viel vooral de reacties op de knokpartij in Hofstade op. Kort geschetst, hebben 100 tot 200 jongeren in een recreatiedomein in het Vlaams-Brabantse Hofstade een schare agenten afgetuigd.
De reacties uit politieke hoek lieten niet lang op zich wachten. Pascal Smet zag in een openluchtzwembad in Brussel de oplossing van het probleem. Filip De Man van het Vlaams Belang vond dat nog niet zo’n slecht idee: “Dan kunnen die Brussels Marokkaantjes mijn dochter niet meer lastig vallen”. De klassiekers, zeg maar.
Naar wiens reactie op zo’n moment echt wordt uitgekeken, is naar die van de minister van Binnenlandse Zaken; die moet op zo’n moment ‘iets doen’, ‘een signaal geven’, ‘krachtdadig besturen’ enzovoort. Kortom, je weet op voorhand dat er één of andere verklaring komt die één of ander plan of symboolmaatregel aankondigt waarvan je weet dat het niet gaat werken. Zo ook na de schandalige gebeurtenissen in het vredige Hofstade. Ik kan me voorstellen dat Annemie “Nultolerantie Werkt” Turtelboom dan op zo’n kabinet met een adviseur samenzit en dat volgend gesprek zich ontspint:
Adviseur: “Koffie Annemie?”
Annemie: “Ja, graag. Met één zoetje. Zeg, nu we toch eens samen zitten; hoe denken jullie dat die problemen het best worden opgelost?”
Adviseur: “Mij hebben ze altijd geleerd dat voorkomen beter is dan genezen”
Annemie: “Dus?”
Adviseur: “Dus? Laat die relschoppers gewoon niet meer binnen! Dan is alles toch opgelost? In Nederland zou men zeggen: “Makkelijk zat!”
Annemie: “Maar euhm, hoe regel je dat dan? Ik bedoel, als vrouw denk ik ook aan de praktische kant van de zaak. Wij vrouwen kunnen namelijk aan twee dingen tegel…”
Adviseur (onderbreekt zijn baas, en zet carrière dus op het spel): “Wat begrijp je nu niet? Je zet een hek rond heel dat domein. Vervolgens controleer je iedere bezoeker zijn identiteitskaart. Daarnaast leg je een zwarte lijst aan, met mensen die er nooit meer in mogen, omdat ze bijvoorbeeld één keer de bal van een kindje hebben gestolen”.
Annemie: “Ah, op die manier. Dus we gaan eigenlijk, als ik het goed begrijp, iedereen controleren? Ik stel voor dat we dat meteen in heel België gaan toepassen. Dan kunnen we meer agenten werk geven. Op die manier groeit ook de werkgelegenheid en dat is goed voor de economie, heeft Yves eens gezegd. Ja, als vrouw denk ik aan twee dingen tegelijk he. Hihi. Maar kom, dan is dat geregeld. Ik denk dat ik met deze maatregel wel kan stellen dat ik krachtdadig bestuur en aldus burgemeester van Antwerpen kan worden. Nu juist nog verhuizen naar Antwerpen. Zoek jij even op Immoweb een huis met hoge haag en wat camera’s? En wil je me nooit meer onderbreken? Bedankt”.
Een wannabe-interessant persoon, ook wel blogger genoemd, schrijft normaal bovenstaand beleid in zijn eigen woorden totaal naar de kloten. Ditmaal doe ik dat niet, aangezien iemand sneller op de bal speelde dan mezelf. Aangezien die persoon op de koop toe vermoedelijk meer invloed heeft dan mezelf, beperk ik mij hier tot het citeren van de woorden van De Held Van De Week, Christophe Peeters.
Held Van De Week: Christophe Peeters
Peeters is schepen in Gent voor Open Vld en ziet het niet meteen zitten om de door zijn niet zo heel liberale partijgenote voorgestelde maatregelen in te voeren op de Gentse Blaarmeersen. De held zegt in De Standaard van woensdag 11 mei het volgende: “die pascontroles doorvoeren en zwarte lijsten aanleggen, is toch waanzin. Hebben we het hier nog over plekken waar mensen zich ontspannen of gaat het over concentratiekampen? Binnenkort zijn de recreatiedomeinen beter beveiligd dan de kerncentrales. Wat de minister voorstelt, lijkt op paniekvoetbal, het is een angstreactie én het gaat om symptoombestrijding”. BAM! Punt gemaakt. Case closed.
Niet dat het vandaag bash-vrouwen-dag is of zo, maar ik kan er ook niet aan doen dat Joëlle Milqûet de werkgelegenheid wil afbouwen, alsook de criminaliteit en mensenhandel wil aanmoedigen. Chère Joëlle, quand il y a un demande, il y a un … euhm … aanbod. Kortom, sommige mannen en vrouwen willen wel eens gemeenschap en eventueel ook nog wat liefde. Allez ja, wete? Dit leidt tot een probleem wanneer er niet spontaan een ingebeeld contract gesloten wordt tussen twee (of meerdere) mensen op de liefdesmarkt. In de economische wetenschap heeft men het dan over het bekende ‘matching-probleem’. Een intermediator, in deze een bordeel, zou dan tijdelijk het gevraagde product of de gevraagde dienst kunnen leveren tegen een overeengekomen prijs. Resultat: tout le monde content!
Dommage que le CDH het niet zo op de markt begrepen heeft. Peut-être is het wat kort door de bocht, maar zet u onrechtstreeks niet aan tot mensenhandel of verkrachting?
Graag licht ik mijn opinie toe in een persoonlijk gesprek,
Hoogachtend,
Jefrey Van der Straeten
Geef een reactie tot nu toe
Plaats een reactie
